Από το 2008 που μετακομίσαμε στο καινούριο κτίριο του Δ.Σ. Ιτέας οι γονείς και ο διευθυντής του σχολείου ζητούν από το δήμαρχο να φροντίσει ώστε να είναι ασφαλής η μετακίνηση των παιδιών. Τα παιδιά για να επιστρέψουν σπίτι τους χρειάζεται να διασχίσουν ένα δρόμο, ο οποίος συνδέει την περιοχή με την κωμόπολη του Παλαμά, και τον οποίο διασχίζουν οι οδηγοί με μεγάλες ταχύτητες (το γιατί συμβαίνει αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα). Μεγάλα φορτηγά, τρακτέρ και κάθε είδους αγροτικά μηχανήματα περνάνε από τον ίδιο δρόμο και έχουν ήδη συμβεί διάφορα μικρά (ευτυχώς) ατυχήματα.
Τους τελευταίους μήνες ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων έδειξς ιδιαίτερη κινητικότητα, κάνοντας επαφές με το δήμαρχο, το νομάρχη και όποιον υπεύθυνο. Δεν άλλαξε κάτι όπως καταλαβαίνετε. Οι άνθρωποι ζητάνε ένα φανάρι, ή έστω καλύτερη σήμανση, ο δρόμος έχει κάτι γραμμές κάτω που έχουν ξεβάψει κι ένα σηματάκι που λέει δείχνει ότι βγαίνουν παιδιά απ’το σχολείο.
Σήμερα λοιπόν πραγματοποιήθηκε εκδήλωση διαμαρτυρίας, όπου τα παιδιά για λίγη ώρα κατέλαβαν το οδόστρωμα, είχαν φτιάξει και αυτοσχέδια πλακάτ (με ξύλα από τα κλαδιά που είχε κόψει η Μαρία), φώναξαν και τα απαραίτητα συνθήματα, να μαθευτεί και παραέξω μήπως προχωρήσει η υπόθεση. Εκεί έχουμε φτάσει εν τέλει, να ελπίζουμε σε μια αναφορά στα ΜΜΕ μπας και αλλάξει κάτι. Ευτυχώς λίγο μετά άρχισε να βρέχει, μαζέψαμε άρον άρον τα πανώ και τα πλακάτ και πήγαμε τρέχοντας στο σχολείο και στις ζεστές μας αίθουσες. Αλλιώς θ’αρπάζαμε καμιά πούντα. Η ατμόσφαιρα ήταν εύθυμη γενικώς, αν και μας απασχολούσε η περίπτωση να μας δει έτσι χαρούμενους η υπουργός μας και να θεωρήσει ότι αντέχουμε κι άλλες μειώσεις (κάθε είδους).
Οι φωτογραφίες μιλάνε μόνες τους!
