Archive for Μαΐου 2008

Πινγκ Πονγκ στο σχολείο

Μαΐου 29, 2008

Οι στόχοι του προγράμματος Καλλιπάτειρα είναι πολυεπίπεδοι. Αφορούν τους μαθητές τους εκπαιδευτικούς αλλά και την κοινότητα που βρίσκεται το σχολείο. Ελπίζουμε τα αποτελέσματα να είναι μακροπρόσθεσμα και με διάρκεια. Ένα άμεσο επίτευγμα όμως είναι και η εισροή χρημάτων στα σχολεία.

Η αγορά ενός τραπεζιού επιτραπέζιας αντισφάιρισης δεν απορροφά κανένα σπουδαίο ποσό αλλά εμείς μόνο με αυτή την ενίσχυση καταφέραμε να την πραγματοποιήσουμε.

Το τραπέζι, ήρθε και στήθηκε χάρη στον αρχιμάστορα/γυμναστή/προπονητή Ανδρέα Κανδύλη και τους βοηθούς του το δάσκαλο/ μεγάλο παίκτη Φώτη Μητσιάκο και το διευθυντή/ γενικό αρχηγό Γιώργο Παπακυρίτση.

Μετά αρχίσαμε να παίζουμε. Και από τότε όλο το σχολείο ζει στη φρενίτιδα του πινγκ πονγκ. Όποιος παίξει μια φορά, κολλάει και δε θέλει να σταματήσει. Πρώτη φορά βλέπω μεγάλους δασκάλους , σοβαρούς, κατά τα άλλα, ανθρώπους να σπρώχνονται ποιος θα παίξει πρώτος. Να παίζουν οι δάσκαλοι και των παιδιών να μη δίνουν. Οι δασκάλες να πετάνε τα τακούνια τους. Απ’ότι μαθαίνω και στο διπλανό σχολείο του Φύλλου η φρενίτιδα είναι παρόμοια. Εκεί έχουν κολλήσει και οι μαμάδες, οι οποίες παίζουν μετά μανίας.

Ζούμε όλοι στον πυρετό του πίνγκ πόνγκ και περιμένουμε εναγωνίως την αυριανή μέρα των αθλημάτων που θα γίνουν και τουρνουά εκπαιδευτικών!

Περισσότερες φωτογραφίες σε λίγες μέρες!

Άννα Βαρνά

Η εκδρομή με τα δικά τους λόγια

Μαΐου 27, 2008

Γράφω για την εκδρομή μας στη Μελιβοία (μια σελίδα για το ημερολόγιο ή το μπλογκ του σχολείου)

Η εκδρομή μας στη Μελιβοία θα μου μείνει αξέχαστη. Όταν ανεβήκαμε στο λεωφορείο ένιωθα τρισευτυχισμένη (παρόλο που υπήρχαν κάποια προβλήματα με τις ζώνες).
Επιτέλους φτάσαμε στη Μελιβοία. Η διαδρομή του μονοπατιού ήταν μεγάλη και κουραστική αλλά απολαυστική.

Να το λεωφορείο! Τι χαρά! Ήμουν πολύ κουρασμένη και το χειρότερο ΠΕΙΝΟΥΣΑ.

Α! Να και η ταβέρνα και για να μην τα πολυλογώ φάγαμε χορέψαμε και επόμενη κατεύθυνση μας ήταν το γήπεδο όπου έπαιζαν τα αγόρια ποδόσφαιρο. Στο γήπεδο μου έμειναν οι φωνές, τα κλαψουρίσματα ενός παιδιού και οι δικαιολογίες των ομάδων.

Αμέσως μετά πήγαμε στην παραλία για να παίξουμε μπιτς βόλει (εγώ δεν έπαιξα γιατί δεν ήθελα). Αυτό που μου έμεινε είναι οι φωνές της Γεωργίας να πάιξει κι αυτή με τους δασκάλους.

Αυτό ήταν! Η εκδρομή μας τέλειωσε. Αλλά έχουμε πολλές αναμνήσεις!
Στέλλα Ανατολιώτη (Ε’ τάξη)

Στην εκδρομή που πήγαμε την Τετάρτη 14 Μαϊου πέρασα πολύ ωραία. Αρχικά οι τάξεις Δ, Ε, και Στ από τρία διαφορετικά σχολεία το Φύλλο , τα Ορφανά και το δικό μας πήγαμε για πεζοπορία στη Μελιβοία.

Ο πρώτος χώρος αναψυχής ήταν το Ρέμα όπου εμείς καθήσαμε για φαγητό και μετά βγάζαμε φωτογραφίες.

Συνεχίσαμε την πεζοπορία με μια παράκαμψη στον καταρράκτη όπου όλα τα παιδιά έβγαζαν φωτογραφίες με τα κινητά.
Στη συνέχεια πήγαμε στη Βελίκα για μεσημεριανό και ήρθαν και οι μαμάδες μας μαζί.
Η θέα απέναντι από την ταβέρνα που φάγαμε ήταν καταπληκτική. Όλη η θάλασσα. Πολλά παιδιά φοβηθήκαμε, επειδή ο καιρός δεν ήταν καλός, αν θα παίζαμε beach volley και ποδόσφαιρο. Τελικά παίξαμε και το κέφι μας ήταν τεράστιο.
Στην επιστροφή ήμουν πολύ κουρασμένη αλλά και πολύ χαρούμενη για την εμπειρία που έζησα. Γεωργία Μπαλαντίνα (Ε’ τάξη)

Η εκδρομή άρχισε από τη Μελιβοία. Περπατήσαμε στο μονοπάτι που άρχιζε με κατηφόρα και μετά είχε ανηφόρα. Είχε βρέξει και είχε πολλή λάσπη. Εκεί βρίσκονταν πολλά και διάφορα φυτά που είχαν διάφορες υπέροχες μυρωδιές. Στη διαδρομή είδαμε έναν πανέμορφο καταρράκτη και κατεβήκαμε να τον δούμε και να βγάλουμε φωτογραφίες. Μετά συνεχίσαμε τη διαδρομή. Δεν περπατήσαμε όλο το μονοπάτι, πήγαμε ως το χωριό Σωτηρίτσα.

Στο δρόμο που πηγαίναμε για την παραλία, είδαμε μια χωματερή γεμάτη σκουπίδια. Όταν φτάσαμε στην παραλία, κατεβήκαμε στη θάλασσα και πετούσαμε πέτρες στο νερό.
Μετά πήγαμε να παίξουμε αγώνες ποδοσφαίρου και τα κορίτσια βόλει.
Στην επιστροφή κάθισα στη γαλαρία του λεωφορείου με τη Φρόσω και τη Στέλλα. Τελικά πέρασα πολύ ωραία στην εκδρομή. Μαρία Μπακαβέλλου (Ε’ τάξη)

Maria, Athina, Stella and Georgia

Μου άρεσε το δάσος περισσότερο, ο καταρράκτης. Τον τράβηξα φωτογραφία. Μετά φύγαμε και κάναμε στάση αναψυχής στο ρέμα, τσιμπήσαμε κάτι και ξανασυνεχίσαμε. Εκεί μας περίμενε το λεωφορείο, μας πήρε για να πάμε να φάμε. Όση ώρα εμείς ήμασταν στο μονοπάτι, τα μικρά ήταν στα φουσκωτά ενός παιδότοπου.

Μόλις φτάσαμε στη Βελίκα για φαγητό δεν προλάβαμε να καθήσουμε, μας έφεραν το φαγητό. Τελειώσαμε, πήγαμε για λίγο στην παραλία καθήσαμε, παίξαμε και μας φώναξε ένα παιδί. Πήγαμε να δούμε τί μας ήθελαν και ήθελαν τελικά για χορό.

dancing

Όταν φύγαμε από την καφετέρια, μετά άρχισαν οι αγώνες. Εκεί τα αγόρια έπαιξαν ποδόσφαιρο. Μόλις τέλειωσαν ήρθε το λεωφορείο μας πήρε και πήγαμε για βόλει τα κορίτσια και εκεί τελείωσε η εκδρομή μας. Έφη Κατράκη (Ε’ τάξη)

Η εκδρομή άρχισε με συννεφιά, όμως τίποτα δε μας σταματούσε. Η χαρά μας ήταν τεράστια. Αρχίσαμε δυναμικά φτάνοντας στον πολυπόθητο στόχο μας, τη Μελιβοία.
Το μονοπάτι ήταν ανώμαλο. Προχωρήσαμε πάνω σε πέτρες, βρεγμένα χορτάρια και αρκετά άλλα που πρέπει να ζήσεις για να καταλάβεις την απεριόριστη ομορφιά που έχουν.
Ο πρώτος χώρος αναψυχής ήταν δίπλα σε ένα ρέμα (γιατί όπως και να το κάνουμε, μας κόπηκαν τα πόδια). Έτσι όπως κάθεσαι έχεις την ευκαιρία να απολαμβάνεις τους μαγευτικούς ήχους.
Αλλάξαμε λίγο την κουραστική πορεία για να κοιτάξουμε και να ακούσουμε τον ήχο του καταρράκτη.
Πήγαμε στην περιοχή της Βελίκας για να φάμε. Όταν τελειώσαμε το φαγητό μας, καθίσαμε δίπλα στην παραλία και παίξαμε. Φρόσω Καραγιώτα (Ε’ τάξη)

Στην εκδρομή πέρασα πολύ ωραία γιατί είδα τη θάλασσα και πήγα για παιχνίδι στα φουσκωτά και παίξαμε ποδόσφαιρο και η ομάδα μου κέρδισε 1-0
Θανάσης Ψαρρής (Γ τάξη)

Στην εκδρομη πέρασα υπέροχα αλλά στα φουσκωτά τα παιδιά του Φύλλου μας έριχναν κάτω. Αντριάννα Ρεβενήσιου (Γ τάξη)

Εμένα μου άρεσε στα φουσκωτά και στο beach volley. Μαρία Κελεπούρη (Γ τάξη)

Δραστηριότητες Μαϊου

Μαΐου 19, 2008

Πρωτομαγιά 2008

Οι μαθητές της Γ1 τάξης έφτιαξαν στεφάνια για να στολίσουν την τάξη τους.

 

Κατασκευές

Στη Β τάξη οι μαθητές ασχολήθηκαν με κατασκευές και κολλάζ

Στο λαογραφικό μουσείο

Η Γ τάξη επισκέφθηκε το λαογραφικό μουσείο του Δήμου Φύλλου με αφορμή το μάθημα γλώσσας με θέμα το ψωμί. Επειδή στο βιβλίο υπήρχαν αναφορές για τη διαδικασία παρασκευής ψωμιού στα προηγούμενα χρόνια, ζητήσαμε από τον παππού μιας μαθήτριας, τον κ. Ανδρέα Ρεβενίσιο να μας ξεναγήσει στο μουσείο και να ταξιδέψουμε μαζί του στο παρελθόν. Είδαμε πολλά γεωργικά εργαλεία όπως αλέτρια, δρεπάνια, ξύστρες, πατόζα.

Επίσης πινακωτές, σκάφες που ζύμωναν το ψωμί μυλόπετρες και πολλές φωτογραφίες από αγροτικές εργασίες που είχαν σχέση με το θερισμό, το αλώνι, το λίχνισμα, το άλεσμα, το ζύμωμα, το φούρνισμα του ψωμιού.

Έλενα Μωραΐτη

Εκδρομή και Αθλοπαιδιές

Μαΐου 15, 2008

Μια εκδρομή με εκπαιδευτικό χαρακτήρα και σωστά ορισμένο πρόγραμμα είναι συνήθως πολύ πιο ωφέλιμη από πολλές ώρες μάθημα. Είναι γνωστό πως ότι μαθαίνουν τα παιδιά παίζοντας, τους γίνεται βίωμα και μένει στη μνήμη τους χαραγμένο για πάντα. Η χθεσινή μας εκδρομή στο πλαίσιο του Προγράμματος Καλλιπάτειρα ήταν μια από αυτές τις εμπειρίες.

Παρόλο που ο καιρός μας τα χάλασε και ξεκινήσαμε με βροχή, το κέφι ήταν αστείρευτο και η διάθεση στα ύψη.

αγόρια τετάρτης στο προαύλιο

Φτάνουμε στο χωριό Μελιβοία, στο νομό Λάρισας και ξεκινάμε την πεζοπορία μας. Παίρνουν μέρος τα παιδιά της τετάρτης, πέμπτης και έκτης τάξης τριών Δημοτικών σχολείων του νομού Καρδίτσας: Ιτέας, Φύλλου και Ορφανών.

κορίτσια π�μπτης στη Μελιβοία

Το μονοπάτι αρχίζει από τη θέση Πασιά. Περνάμε μέσα από το χωριό. Η Μελιβοία είναι ένα γραφικότατο χωριό χτισμένο στην πλαγιά του Κισσάβου, μέσα στο πράσινο. Σε όλους μας κάνει εντύπωση η ποικιλία της βλάστησης. Ακόμη και τα παιδιά σχολιάζουν το πόσα διαφορετικά φυτά μπορούν να δουν. Τα παιδιά και των τριών σχολείων είναι παιδιά του χωριού μεγαλωμένα στο πράσινο και τη φύση. Αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε ένα χωριό του Θεσσαλικού κάμπου με κύριες καλλιέργειες τα βαμβάκια και τα στάρια και σε ένα ορεινό χωριό του Κισσάβου γεμάτο καστανιές, οξιές αλλά και πλατάνια, κερασιές, φτέρες, σκίνα, κισσούς, σπάρτα με κίτρινα λουλούδια, πολλά αγριολούλουδα, και άλλα που σίγουρα δε θυμάμαι. Κάτι άλλο που σχολιάζουν τα ίδια τα παιδιά και τα σοκάρει είναι η εικόνα του καμμένου βουνού. Όταν έχεις δει αυτήν οργιώδη βλάστηση και ξαφνικά βλέπεις ένα κομμάτι καμμένο πραγματικά ανατριχιάζεις. Πέρσι το καλοκαίρι μια φωτιά έκαψε μεγάλο μέρος αυτού του πανέμορφου βουνού.

αρχή μονοπατιού

Ξεκινάμε το μονοπάτι από τη θέση Πασιά. Στην αρχή είναι κατηφορικό και το μόνο πρόβλημα είναι ότι καθώς έχει βρέξει και έχει φύλλα κάτω, τα παιδιά γλιστράνε και πρέπει να προσέχουμε πολύ.

Λίγο μετά φτάνουμε στον πρώτο χώρο αναψυχής και κάνουμε μικρή στάση για φωτογραφίες και κολατσιό.

Συνεχίζουμε κάνοντας μια μικρή παράκαμψη για να δούμε τον καταρράκτη. Όλοι ενθουσιάζομαστε, τα παιδιά βγάζουν συνέχεια φωτογραφίες με τα κινητά τους τηλέφωνα (χωρίς σχόλια αυτό παρακαλώ). Εκεί έχουμε και την ευκαιρία να πούμε πέντε πράγματα για τη μόλυνση των ρεμάτων και των ποταμών. Εκεί που ρίχνει τα νερά του ο καταρράκτης είναι γεμάτο σκουπίδια. Πλαστικά μπουκάλια χλωρίνης, νερού, πλαστικές σακούλες και άλλα τέτοια. Είναι μια εικόνα που προβληματίζει τα παιδιά.

Θοδωρής στον καταρράκτη

Συνεχίζουμε την πορεία μας και φτάνουμε στη Βρύση Τσουβάλα. Όλο το ρέμα έχει αυτό το όνομα, όπως διαβάζω σήμερα, γιατί παλιά αυτή η διαδρομή ήταν ο μόνος δρόμος για να κατέβουν στα παράλια οι κάτοικοι του χωριού και να μεταφέρουν τα τσουβάλια με τις προμήθειες τους.

Σε λίγο φτάνουμε στο σημείο που το μονοπάτι χωρίζεται: μπορείς αν θέλεις να συνεχίσεις την πορεία μέσα στο δάσος και να φτάσεις στην παραλία, αλλά η απόσταση είναι μεγάλη για τα παιδιά κι έτσι παίρνουμε το δρόμο που φτάνει στο χωριό Σωτηρίτσα. Άλλο ένα χωριό που μέχρι πρόσφατα ήταν σχεδόν εγκαταλελειμμένο αλλά τώρα σιγά σιγά τα σπίτια ανακαινίζονται και ο κόσμος επιστρέφει.

Η πορεία μας εδώ τελειώνει και παίρνουμε τα λεωφορεία για την παραλία της Βελίκας. Στο δρόμο το τοπίο συνεχίζει να είναι πράσινο, οι πλαγιές κατάφυτες. Άλλη μια ευκαιρία να θίξουμε θέματα στα παιδιά, μια άθλια χωματερή που βρίσκουμε στο δρόμο μας. Περνάμε μέσα από τους κερασώνες και καταλήγουμε στην παραλία της Βελίκας. Είναι μεσημέρι πια και είναι ώρα για φαγητό.

Αφού φάμε και περάσουμε και κάποια ώρα στην παραλία για να χωνέψουμε ελαφρώς, αρχίζουμε το δεύτερο κομμάτι του προγράμματος που είναι οι αθλοπαιδειές. Είναι και το κομμάτι που περιμένουν με ανυπομονησία τα παιδιά, αυτό για το οποίο μας ρωτάνε από το πρωί: «Κυρία τί ώρα θα γίνει ο αγώνας;» «Κυρία πότε να φορέσουμε τις στολές μας;» «Κυρία δε βλέπω το γήπεδο και ανησυχώ», «Κυρία εσείς με ποια ομάδα θα είστε;».

αγόρια τρίτης στο εστιατόριο

Όπως είπα και προηγουμένως τα παιδιά που παίρνουν μέρος στην εκδρομή προέρχονται από τρία διαφορετικά σχολεία και πολύ περισσότερα χωριά της περιοχής. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να γίνουν μεικτές ομάδες που να περιλαμβάνουν παιδιά απ’όλα τα σχολεία έτσι ώστε να ενθαρρύνουμε τη συνεργασία και την ομαδικότητα, όχι το στείρο ανταγωνισμό. Οι γυμναστές δίνουν μεγάλη σημασία στους προκαταρκτικούς χαιρετισμούς (είναι το κομμάτι που μου αρέσει πιο πολύ απ’ολα στο ποδόσφαιρο, όταν ο αγώνας δεν έχει αρχίσει, οι παίκτες είναι ακόμη καθαροί και δίνουν τα χέρια, δίνοντας ουσιαστικά την υπόσχεση να παίξουν δίκαια). Επίσης όταν μια ομάδα βάζει γκολ, τους θυμίζουμε να χειροκροτάνε. Που θα πάει, κάποτε θα το κάνουν και αυθόρμητα, δε μπορεί! Τα παιχνίδια εξελίσσονται καλά, με χαμηλό σκορ, ούτε που κατάλαβα ποιος νίκησε, δεν έχει και τόση σημασία άλλωστε. Έχουμε και εξοπλισμένο φαρμακείο για να αντιμετωπίζουμε μικροτραυματισμούς και ειδικευμένη στις πρώτες βοήθειες εκπαιδευτικό! Μιλάμε για φοβερή οργάνωση.

αγώνας ποδοσφαίρου

Μετά τον ποδοσφαιρικό αγώνα στον οποίο πήραν μέρος αγόρια κατά κύριο λόγο (με δυο εξαιρέσεις τις φοβερές Μαρία και Φανή) πηγαίνουμε στην παραλία ξανά για αγώνες κοριτσιών μπιτς βόλει. Τα κοριτσάκια ενθουσιασμένα, ένα μικρό της δευτέρας κλαίει απαρηγόρητο γιατί του είπαμε ότι θα παίξουν από τρίτη τάξη και πάνω. Ο αγώνας εξελίσσεται με κοινό όλες τις μαμάδες, τους εκπαιδευτικούς και μερικούς περαστικούς, οι κάμερες δουλεύουν στο φουλ, τα κορίτσια το ευχαριστιούνται απίστευτα.
κορίτσια παίζουν μπιτς βόλεϊ
Η εκδρομή φτάνει στο τέλος της. Καθώς φεύγουμε αρχίζει πάλι να ψιχαλίζει, αλλά δε μας νοιάζει. Είμαστε γλυκά εξαντλημένοι, ο οδηγός του λεωφορείου βάζει ένα σιντί με Χατζηγιάννη και ξεκινάμε για το σχολείο. Φτάνουμε όταν ο ήλιος δύει, τα παιδιά δε λένε να φύγουν από το προαύλιο, σαν να μη θέλουν να τελειώσει αυτή η μέρα…

Άννα Βαρνά

Το Πρόγραμμα Καλλιπάτειρα στο σχολείο μας

Μαΐου 15, 2008

Εδώ και δύο χρόνια στα Δημοτικά Σχολεία το παλιότερο πρόγραμμα Ολυμπιακή Παιδεία αντικαταστάθηκε από το πρόγραμμα Καλλιπάτειρα. Αυτό είναι ένα πρόγραμμα που έχει σκοπό να προβάλλει και να προωθήσει θέματα ισότητας στην κοινωνία, ανοχής στην διαφορετικότητα και τον πολυπολιτισμό και να ενισχύσει την ανάπτυξη δημοκρατικής, ανοικτής και ανεκτικής κοινωνίας στο πλαίσιο των Ολυμπιακών και αθλητικών Ιδεωδών. Φέτος συμμετέχουμε και πάλι ενεργά σε αυτό το πρόγραμμα με διάφορες εκδηλώσεις, τις οποίες μπορείτε να παρακολουθήσετε από αυτό το μπλογκ.

Το πρόγραμμα μας είναι το εξής: Μέσα από τη συνεργασία τριών Δημοτικών Σχολείων της περιοχής μας (Δ.Σ. Ιτέας, Δ.Σ. Φύλλου και Δ.Σ. Ορφανών) θα οργανώσουμε τρεις βασικές εκδηλώσεις που προωθούν την ιδέα της ευγενικής άμιλλας, της συμμετοχής στον αγώνα, την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ανισότητας.

Πρώτη εκδήλωση: Εκδρομή στο χωριό Μελιβοία και περίπατος περίπου 2.5 χιλιομέτρων μέσα από το δάσος μέχρι το χωριό Παλιά Σωτηρίτσα. Μετάβαση στην παραλία Βελίκας, διοργάνωση ποδοσφαιρικών αγώνων και αγώνων Μπιτς Βόλει.

Δεύτερη Εκδήλωση: Αθλητική Μέρα Σχολείων. Διοργάνωση αθλημάτων και παιχνιδιών για όλα τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς των τριών σχολείων (στις εγκαταστάσεις του Δημοτικού Σχολείου Φύλλου).

Τρίτη εκδήλωση: Θεατρικά Δρώμενα και αυτοσχεδιασμοί με θέμα το ρατσισμό, τη μετανάστευση, τα αθλητικά ιδεώδη (στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου Ιτέας).

Ήδη έχουμε ξεκινήσει να δουλεύουμε και να προετοιμαζόμαστε, ειδικά για την τελευταία εκδήλωση. Είναι μια πραγματικά χειροποίητη και ομαδική προσπάθεια μια και τα κείμενα τα γράφουμε εμείς οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί με τη βοήθεια των παιδιών πολλές φορές. Αυτό σημαίνει ότι είναι πρωτότυπα και προσαρμοσμένα στις δικές μας εμπειρίες στο σχολείο!

Ελπίζουμε όλα να πάνε καλά, ευχαριστούμε το Διευθυντή μας Γιώργο Παπακυρίτση για τις προσωπικές του προσπάθειες να στηρίξει διοικητικά αυτό το έργο αλλά και όλους τους συναδέλφους που βοηθούν με κάθε τρόπο.

Θόδωρος Γιανκάκης – Εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής, πρόγραμμα Καλλιπάτειρα (συντονιστής, προπονητής, δίκαιος διαιτητής, εμψυχωτής και συγγραφέας)
Ανδρέας Κανδύλης – Εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής (γενικός σχολικός προπονητής όλων των αθλημάτων και των ηλικιών, γενικός εμψυχωτής)
Γεωργία Καλογήρου – Εκπαιδευτικός Θεατρικής Αγωγής (συγγραφέας, σκηνοθέτης, που αφιερώνει πολύ περισσότερες από τις ελάχιστες ώρες που λέει το ωρολόγιο πρόγραμμα)
Άννα Βαρνά (λίγο συγγραφέας, λίγο απ’όλα)


Η φωτογραφία από τις πρώτες πρόβες με θέμα την εισαγωγή στο Θεατρικό Παιχνίδι.

Μουσικό Γυμνάσιο Καρδίτσας

Μαΐου 8, 2008

Σήμερα είχαμε μια απροσδόκητη επίσκεψη στο σχολείο μας. Ένας καθηγητής και μερικοί μαθητές του Μουσικού Γυμνασίου και Λυκείου Καρδίτσας, μας επισκέφθηκαν με σκοπό να ενημερώσουν τα παιδιά της Στ’ τάξης για την ύπαρξη του σχολείου τους και τις δυνατότητες που προσφέρει. Η παρουσίαση όμως ήταν τόσο ενδιαφέρουσα που τελικά την παρακολούθησαν σχεδόν όλα τα παιδιά. Το καλό ήταν ότι δεν υπήρχε μόνο η προφορική πληροφόρηση αλλά και οπτικό υλικό με προβολή βίντεο συνεντεύξεων και μουσικής. Το πιο σημαντικό όμως ήταν η ζωντανή παρουσία των μαθητών που έπαιξαν μουσική και μίλησαν για τις εμπειρίες τους στο δημιουργικό αυτό σχολείο. Μας είπαν για τα πρώτα τους βήματα στο σχολείο, στην Α Γυμνασίου, όταν δεν είχαν ξαναπιάσει βιολί ή κλαρίνο στα χέρια τους. Μας μίλησαν για τη χαρά που τους δίνει μουσική. Αναφέρθηκαν και στις υποδομές του σχολείου τους όπως η δωρεάν μεταφορά από και προς το σχολείο για τα παιδιά που μένουν σε χωριά, η δωρεάν σίτιση, το όμορφο κτίριο. Η στιγμή που ο Ηλίας, μαθητής της Α λυκείου έδωσε το βιολί του στο Βάγιο για να το δοκιμάσει, ήταν πολύ όμορφη!

Οι φωτογραφίες αποδεικνύουν το ενδιαφέρον των μικρών παιδιών αλλά και την καλή διάθεση των μεγαλύτερων. Οι μουσικοί που μας επισκέφθηκαν ήταν:
Ηλίας Κούτσικος στο βιολί, Μιχάλης Μπετχαβάς στο κλαρίνο, Θωμάς Καραγιάννης στο τουμπερλέκι, Δημήτρης Σβώλος στο κλαρίνο και Κώστας Παπαδημητρίου στο λαούτο. Ευχαριστούμε πολύ και τον καθηγητή τους, το μαθηματικό κύριο Αιμίλιο Βλάστο για την υποδειγματική παρουσίαση.